Aan de redacteuren van de The New York Times:

Bespreking van het bezoek van Menachem Begin, zijn nieuwe Palestijnse partij en de bedoelingen van de politieke beweging

Een van de meest zorgwekkende politieke fenomenen van deze tijd is de opkomst in de recentelijk gestichte staat Israel van de “Vrijheidspartij” (Tnuat Haherut), een politieke partij die in haar organisatie, methoden, politieke filosofie en sociale aantrekkingskracht nauw verwant is aan de partijen van het nazisme en fascisme. Ze ontstond uit de leden en volgelingen van de voormalige Irgun Zvai Leumi, een terroristische, rechtse, chauvinistische organisatie in Palestina.

Het huidige bezoek van de leider van deze partij – Menachem Begin – aan de Verenigde Naties heeft duidelijk als doel om de indruk te geven dat er Amerikaanse steun is voor zijn partij bij de komende Israëlische verkiezingen en om politieke banden te smeden met conservatieve zionistische elementen in de Verenigde Staten. Verschillende Amerikanen van nationaal aanzien hebben hun namen verbonden aan zijn bezoek. Het is onvoorstelbaar dat zij die overal in de wereld stelling nemen tegen het fascisme – indien op de hoogte van de heer Begins politieke staat van dienst en toekomstplannen -, hun naam en steun zouden geven aan de beweging die hij vertegenwoordigt.

Voordat er onherstelbare schade wordt aangericht door financiële bijdragen, publieke steunbetuigingen voor Begin en het scheppen van een beeld in Palestina als zou een groot deel van Amerika fascistische elementen in Israel steunen, moet het Amerikaanse publiek geïnformeerd worden over de reputatie en doelstellingen van de heer Begin en diens beweging.

De publieke belijdenissen van Begins partij geven een zeer inaccuraat beeld van haar eigenlijke karakter. Vandaag spreken ze over vrijheid, democratie en anti-imperialisme, terwijl ze tot voor kort openlijk de doctrine van de fascistische staat propageerden. Door haar daden verraadt de terroristische partij haar ware aard; uit haar daden in het verleden kunnen we opmaken wat we in de toekomst van hen kunnen verwachten.

Aanval op Arabisch dorp

Een stuitend voorbeeld was hun gedrag in het Arabische dorp Deir Yassin. Dit dorp, ver van de hoofdwegen gelegen en omringd door joods land, had niet deelgenomen aan de oorlog en had zelfs Arabische bendes bestreden die het als uitvalsbasis wilden gebruiken. Op 9 april (The New York Times) werd dit vreedzame dorp, dat geen militair doelwit was tijdens de gevechten, aangevallen door terroristische bendes die de meeste inwoners vermoordden – 240 mannen, vrouwen en kinderen – en enkele in leven hielden om met deze gevangenen triomfantelijk door de straten van Jeruzalem te paraderen. Het grootste deel van de joodse gemeenschap gruwde van deze daad en de Jewish Agency stuurde een telegram met een verontschuldiging naar koning Abdullah van Transjordanië. Maar de terroristen, zonder enige vorm van schaamte voor hun daad, waren trots op de slachtpartij, gaven er zoveel mogelijk bekendheid aan en nodigden alle buitenlandcorrespondenten in het land uit om de bergen lijken en de verwoestingen in Deir Yassin te komen bekijken.

Het incident te Deir Yassin is exemplarisch voor het karakter en de acties van de Vrijheidspartij.

Binnen de joodse gemeenschap hebben zij een mengsel van ultranationalisme, religieuze mystiek en raciale superioriteit gepredikt. Zoals andere fascistische groepen werden zij gebruikt om stakingen te breken en zelf hebben ze gepoogd vrije vakbonden te vernietigen. In plaats daarvan stelden zij corporatieve bonden voor naar het Italiaanse fascistische model.

Gedurende de laatste jaren van sporadisch anti-Brits geweld installeerden de IZL en de Stern-groep een bewind van terreur in de Palestijnse joodse gemeenschap. Leraren werden in elkaar geslagen als zij het niet met hen eens waren, volwassenen werden doodgeschoten als zij hun kinderen verboden om zich bij hen aan te sluiten. Door middel van gangstermethoden, lichamelijk geweld, het ingooien van ruiten en talloze berovingen, intimideerden de terroristen de bevolking en eisten een zware tol.

De mensen van de Vrijheidspartij hadden geen deel aan de constructieve prestaties in Palestina. Zij hebben geen land gecultiveerd, geen nederzettingen gebouwd en deden slechts afbreuk aan de Israëlische defensie-activiteiten. Hun veelbesproken inspanningen voor immigratie waren futiel en voornamelijk beperkt tot de invoer van fascistische landgenoten.

Vastgestelde tegenstrijdigheden

De tegenstrijdigheden tussen de krachtige beweringen die nu gemaakt worden door Begin en zijn partij en hun reputatie van eerdere optredens in Palestina, dragen het stempel van een niet-alledaagse politieke partij. Dit is het onmiskenbare stempel van een fascistische partij voor wie terrorisme (zonder onderscheid tegen joden, Arabieren en Britten) en misleiding middelen zijn, en een “Leader State” het doel.

Het bovenstaande in aanmerking genomen is het noodzakelijk dat de waarheid over de heer Begin en zijn beweging bekend wordt in dit land. Het is des te tragischer dat de top van het bestuur van American Zionism geweigerd heeft om campagne te voeren tegen de pogingen van Begin, of zelfs maar hun achterban heeft gewezen op het gevaar dat steun aan Begin voor Israel inhoudt.

Ondergetekenden willen derhalve op deze wijze publiekelijk enkele opmerkelijke feiten over Begin en zijn partij bekendmaken; en alle betrokkenen dringend verzoeken deze recente uiting van fascisme niet te steunen.

ISIDORE ABRAMOWITZ, HANNAH ARENDT, ABRAHAM BRICK, RABBI JESSURUN CARDOZO, ALBERT EINSTEIN, HERMAN EISEN, M.D., HAYIM FINEMAN, M. GALLEN, M.D., H.H. HARRIS, ZELIG S. HARRIS, SIDNEY HOOK, FRED KARUSH, BRURIA KAUFMAN, IRMA L. LINDHEIM, NACHMAN MAISEL, SEYMOUR MELMAN, MYER D. MENDELSON, M.D., HARRY M. OSLINSKY, SAMUEL PITLICK, FRITZ ROHRLICH, LOUIS P. ROCKER, RUTH SAGIS, ITZHAK SANKOWSKY, I.J. SHOENBERG, SAMUEL SHUMAN, M. SINGER, IRMA WOLFE, STEFAN WOLFE.

New York, 2 december 1948

(Gepubliceerd op 4 december, vertaling Engelbert Luitsz)

Het – gescande – origineel kun je o.a. hier lezen.

Advertenties